Osadnik Imhoffa
Dawniej osadniki Imhoffa stanowiły podstawę oczyszczania ścieków. Obecnie osadniki te pracują w małych zmodernizowanych oczyszczalniach ścieków stanowiąc podstawę mechanicznego oczyszczania ścieków i systemu gospodarki osadowej. Z uwagi na koszty wykonania oraz brak elementów prefabrykowanych osadników imhoffa raczej nie buduje się wstawiając w zamian osadniki gnilne. Wydaje się, że w przypadku pojawienia się na rynku osadników imhoffa wykonanych z tworzyw sztucznych (są takie plany) mogły by one efektywnie wyprzeć osadniki gnilne z niewielkich gminnych oczyszczalni ścieków.
Konstrukcja osadnika
Osadniki Imhoffa są konstrukcjami wykonanymi w przeważającej części z betonu zbrojonego. Składają się one z osadników poziomych w postaci równoległych komór przepływowych oraz zespolonej komory fermentacyjnej osadu. Sedymentujące w komorach przepływowych zawiesiny usuwane są grawitacyjnie do komory fermentacyjnej przez szczeliny o prześwicie 0,15-0,25m. Komory przepływowe i fermentacyjna są tak zaprojektowane, aby powstające w trakcie fermentacji gazy nie przedostawały się do części przepływowej.
Fermentacja w dolnej komorze odbywa się w temperaturach zależnych od temperatury dopływających ścieków. Osad po około 2 miesiącach fermentacji charakteryzuje się zmniejszeniem zawartości substancji organicznych o około 45-50%, natomiast jego uwodnienie wynosi około 90% [Dymaczewski i Sozański, 1995].
Przekrój poprzeczny przez osadnik Imhoffa [Błażejewicz 2002]. 1.żelbetowa ściana komory fermentacyjnej, 2.koryto przepływowe, 3.płyta denna, 4.komora fermentacyjna, 5.osadowa rura spustowa, 6.zawór.
Podstawy projektowania
Koryto przepływowe projektuje się przy zachowaniu podstawowych zasad projektowania osadników poziomych podłużnych. Podczas wymiarowania koryt przepływowych należy wziąć pod uwagę następujące zalecenia [Heidrich i Witkowski, 2005]:
- w przypadku prowadzenia recyrkulacji poprzez osadnik należy przepływ obliczeniowy powiększyć o ścieki recyrkulowane,
- czas przepływu ścieków dla przepływu obliczeniowego powinien wynosić 1,5-2h,
- obciążenie hydrauliczne koryta nie powinno przekraczać 1m3/(m2•h),
- w dnie koryta powinna być szczelina o szerokości 15-30cm.
szerokość koryta nie powinna być większa od 2,5m, a głębokość przekraczać 2m,
Komora fermentacyjna powinna być tak zaprojektowana, aby pozwalała na przetrzymanie osadów przez 60-240 dni [Błażejewski, 2003]. Imhoff [1996] zalecał aby wymiarować objętość komory fermentacyjnej na okres dwóch miesięcy.
